"ประจำเดือนมาไม่ปกติ" เรื่องใกล้ตัว ที่ใครๆก็คิดว่าปกติ

ถ้าพูดถึงปัญหาสุขภาพของผู้หญิง เรื่องของประจำเดือนก็คงจะเป็นหัวข้อหนึ่งที่ไม่พูดถึงไม่ได้

เราเป็นคนหนึ่งที่เคยมีปัญหาเรื่องการมีประจำเดือนแบบประสาทเสียมาก

ตรงที่ ประจำเดือนจะมาทุกครั้งที่ตื่นเต้น (เราจะนิยามเหตุการณ์เหล่านี้ว่าความตื่นเต้นแล้วกัน)

เรื่องตื่นเต้นที่ว่า ก็มีตั้งแต่ ไปต่างจังหวัด สอบกลางภาคปลายภาค 

ขึ้นเขาลงห้วย อยู่ใกล้เพื่อนที่เป็นประจำเดือน หรือแม้กระทั่งไปเข้าค่าย รด ที่เขาชนไก่

ปล. เรื่องอยู่ใกล้เพื่อนที่เป็นประจำเดือนแล้วเป็นตาม มันเป็นเรื่องจริงนะ 

ลองสังเกตตัวเองได้ มันมีคำอธิบายอยู่เหมือนกัน

ตอนนั้น ยอมรับเลยว่า คิดมาตลอดว่าการมีประจำเดือนแบบนั้น มันปกติแหละ

ใครๆเขาก็น่าจะเป็นกัน แต่พอได้พูดคุยกับเพื่อนรอบข้าง ถึงอาการเหล่านี้

ถึงจะเพิ่งรู้สึกว่า เอ้ย มันไม่ปกตินี่หว่า

ไหนจะยังอาการปวดท้องจนทำอะไรไม่ได้ในวันแรกของรอบเดือนอีก

เรามีอาการที่เรียกว่าโคตรไม่ปกติ เมื่อประมาณ 3 - 4 ปีที่แล้ว

คือประจำเดือนมาติดกันเป็นเวลา 20 วัน  แบบไม่พักเลยนะ 

เป็นช่วงที่เปลืองผ้าอนามัยมาก ถึงมากที่สุด

แถมใส่ๆไปหลายวันเข้า ผื่นก็ขึ้นที่ก้นเป็นรูปผ้าอนามัยเลยด้วย

อันนี้บางคนอาจจะเคยมีประสบการณ์ร่วมอยู่บ้างนะ

เลยตัดสินใจไปหาหมอ ตอนนั้นเรียนมหาลัยอยู่ แล้วก็ยังสามารถใช้สิทธิ์ 30 บาทได้อยู่

ก็เลยไปโรงพยาบาลรัฐ ที่ตั้งอยู่ฝั่งพระนคร ข้ามสะพานกรุงเทพแล้วเลี้ยวขวา

ถ้าใครเคยมีประสบการณ์ในการไปรอคิวโรงพยาบาลรัฐ

ก็จะรู้ดีว่า ไปเร็วแค่ไหนก็เหมือนช้า 55555555 บ้าบอ

วันแรกที่เราไป เรายังมีประจำเดือนอยู่ เราก็เล่าอาการว่าเนี่ย มีเลือดมาหลายวันแล้ว

ตั้งแต่วันที่เท่านั้น บางวันเป็นยังไง บลาๆ หมอก็ให้ยาหยุดเลือด แล้วนับมาพบอีกที

ปากเป็ดในตำนาน

นัดครั้งแรก หมอตรวจภายในให้ เรื่องมะเร็งปากมดลูก ก็แค่กวาดเนื้อเยื่อไปเล็กน้อย

ถ้าใครกลัวการตรวจภายใน บอกเลยว่าควรกลัว แต่อะไรที่เราไม่เคยตรวจ น่ากลัวกว่า

หมอให้เราขึ้นขาหยั่ง สอดปากเป็ด แล้วก็ใช้ไม้หัวแบนๆ กวาดเข้าไปในช่องคลอด

ได้เนื้อเยื่อมาประมาณนึงแหละมั้ง แล้วก็ลงไปคุยเรื่องปแระจำเดือนมาไม่ปกติของเรา

หมอบอกประมาณว่า ฮอร์โมนน่าจะผิดปกติ เลยให้ยาปรับฮอร์โมนมากิน

ติดต่อกันเป็นเวลา 6 เดือน ซึ่งก็คือไปหาหมอตามนัดเดือนละครั้งเพื่อไปรับยา

พอหมดช่วงเวลา 6 เดือนนั้น ประจำเดือนเราก็มาเป็นปกติ แบบสามารถนับวันได้

คลาดเคลื่อนเต็มที่แค่ 1 - 2 วันเท่านั้น คือแฮปปี้มาก มันทำให้ชีวิตมีการเตรียมตัว

ตั้งแต่นั้นมาก็เลยทำตารางบันทึกการมาของประจำเดือนมาตลอด

(ซึ่งมันดีมากนะ เพราะมันมีส่วนช่วยในการวินิจฉัยของหมออยู่เหมือนกัน)

การตรวจครั้งนี้ ดูจะเป็นการรักษาเบื้องต้น วินิจฉัยจากประสบการณ์ของหมอล้วนๆ

และวิธีการรักษาก็ดูจะเรื่องทั่วไป ประมาณว่า ถ้าทานยาแล้วไม่พบอะไรผิดปกติ

ก็คงไม่มีอะไรที่ต้องน่ากังวลหรอกเนาะ เราก็เลยเชื่อตามนั้น และประจำเดือนก็ปกติมาตลอด

ผ่านไป 3 ปีกว่าๆ จนวันนี้ เราต้องไปหาหมออีกครั้ง เพราะอาการเดิม

เนื่องจากไม่มีเวลาไปหาหมอในวันธรรมดา เพราะเป็นช่วงที่งานกำลังยุ่งมากพอดี

ก็เลยตัดสินใจมาในวันเสาร์ ด้วยความเด๋อ ไปโรงพยาบาลเดิม และค้นพบว่า

เขาไม่เปิดแผนกสูตินารีเวชในวันเสาร์และอาทิตย์ ตึ่งโป๊ะ

ลองนึกภาพนั่งนิ่ง แล้วมีเสียงแมงหวี่อ่ะ

ก็เลยเสิชโรงพยาบาลหรือคลินิกอื่นๆ ที่มีแผนกสูตินารี สามารถปรึกษาได้

ก็เจอคลินิกหนึ่ง แถวๆเจริญนคร ไม่ไกลจากโรงพยาบาลเดิมมาก เลยไป

พอไปถึง พยาบาลบอกว่า เราไม่มีแพทย์เฉพาะทางนะคะ

อาการแบบนี้ พบแพทย์เฉพาะทางจะดีกว่าค่ะ และช่วยเสิชสถานพยาบาลอื่นให้

ไปเจอคลินิกหนึ่งย่านบางปะแก้ว มีแผนกสูติและมีแพทย์เฉพาะทาง

แต่พอมาถึง คลินิกก็ปิดวันที่ 3 - 4 กุมภาพันธ์พอดี เหมือนรู้ว่าเราจะมา

แต่ข้างๆ ก็มีคลินิกหมอสูอยู่พอดี ข้างในคนน้อยมาก แล้วสภาพตึกก็ดูน่ากลัว

แต่คือมืดแปดด้านอ่ะ ถ้าไม่ตรวจก็ไม่รู้จะรักษาได้ตอนไหนแล้ว ก็เลยเข้าไป

ปรากฏว่าทุกคนน่ารักมาก แม้กระทั่งคุณลุงหมอ ใช่ค่ะ คุณลุง 55555

เราเล่าอาการเบื้องต้นเป็นฉาก ๆ มีจดวันที่มานิดหน่อย

แล้วก็บอกไปว่า เมื่อ 3 ปีที่แล้วเคยเป็น แกบอกว่า ถ้าได้กินยาถึง 6 เดือนไม่น่าปกตินะ

เลยบอกให้ไปฉี่ออกให้หมดแล้วเปลี่ยนผ้าถุงขึ้นขาหยั่ง นี่ก็ แต่ยังมีเลือดนะคะ

หมอเลยบอกว่า ถ้าไม่ตรวจแล้วจะรู้ได้ยังไง เออนั่นสิ เราก็ล่กๆไปฉี่

คือมันล่กเพราะว่าเป็นการตรวจแบบที่ยังมีประจำเดือน เลยรู้สึกแปลกๆ

แต่เรื่องการขึ้นขาหยั่งนี่ธรรมดาแล้ว เพราะเคยขึ้นมาแล้วรอบนึง

ขอยืมรูปมาจากหอแต๋วแตกนะคะ

อุปกรณ์ทั่วไปที่หมอต้องใช้ก็คือ ปากเป็ด ไม่ต้องกลัวนะ สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่ปากเป็ด

แต่เป็นแรงของหมออ่ะแกร 5555555555 เราจะได้ว่าครั้งก่อน หมอมือเบามาก

คงเพราะเป็นผู้หญิง แต่คุณหมอท่านนี้ เหมือนจะขุดขุมทรัพย์ออกมาจากช่องคลอดน้อง

คุณหมอเอาไฟฉายส่อง แล้วก็บอกประมาณว่า มันมีเยื่อหนา พังผืดเยอะ อะไรงี้

จากนั้นก็เอาปากเป็ดออก แล้วใช้นิ้วล้วงเข้าไป และกดบริเวณท้องน้อย

เป็นการตรวจมดลูกและปีกมดลูก คืออะเมซิ่งอ่ะ จับแล้วรู้ได้ไง สุดยอดความเป็นหมอ

คุณหมอบอกว่าเรามีความผิดปกติในส่วนของตำแหน่งมดลูก

เท้าความก่อน แต่ก่อนคือเคยคิดว่า ถ้าปวดท้องมากๆ เวลามีประจำเดือน

จะมีอะไรที่ทำให้มีลูกยากหรือเปล่า แล้ววันนี้ เหมือนสิ่งที่คิดมันแฟลชแบ็คเข้ามาอ่ะ

หมอบอกขนาดมดลูกไม่โต มีขนาดพอดี แต่มันมีปัญหาตรงที่

มดลูกเบ้ซ้าย คือของคนปกติมันจะลงมาตรงๆใช่ม้ะ แต่ของเราอ่ะ มันโยกไปทางซ้าย

และมีก้อนพังผืดติดอยู่ตรงบริเวณทางซ้าย ไม่แน่ใจว่ามันคือปีดมดลูกซ้ายหรือเนื้องอก

ตอนนั้นหัวใจเต้นแรงมาก เหมือนน้ำตาจะไหลออกมา

หมอบอกว่าแบบนี้มีโอกาสเป็นมะเร็งเกี่ยวกับมดลูก แต่ตอนนี้ยังไม่อันตรายมาก

มีอธิบายเพิ่มเติมว่าถ้าจะมีลูก แล้วไข่ตกมาจากปีกมดลูกด้านซ้าย

มีโอกาสเสี่ยงแท้งสูง ท้องยาก หรือท้องนอกมดลูกได้ ค่อนข้างอันตราย

แต่ถ้าไข่ตกมาจากปีกมดลูกข้างขวาก็ไม่เป็นไร แต่ใจนี่ตกไปแล้ว

คุณหมอวาดรูปให้ดูด้วย บอกนี่ เดี๋ยววาดให้ดู

หมอให้เราฉีดยาฮอร์โมน 1 เข็มที่สะโพก พยาบาลบอกว่า เจ็บหน่อยนะคะ

พอจิ้มลงไปแทบไม่รู้สึก นี่ก็คิดในใจ เจ็บยังไงอ่ะ ไม่เห็นเจ็บเลย

พอออกมาจากห้องฉีดพักนึง เริ่มรู้สึกเหมือนมันเปลี้ยๆทั้งฝั่ง ตั้งแต่สะโพกลงมาขา

พอกลับมาบ้าน ระบบไปทั้งตูดเลยจ้าาาา แบบ อ๊อยย มันไม่ได้เจ็บตอนนั้น

หลังจากฉีดยา หมอก็เรียกมาคุยก่อนให้ยา นัดมาพบครั้งต่อไปและให้กลับบ้านได้

--------------------------------------------------

สิ่งที่เราอยากจะบอกทุกคนนะ

การขึ้นขาหยั่งกับหมอผู้ชาย มันอาจจะเขินๆหน่อยในช่วงแรก (แต่เราไม่เขินนะ)

แต่บอกเลยว่า สิ่งที่จะได้ฟังจากหมอ จะทำให้ความเขินนั้นหายไปเลย

ถ้าไม่เป็นอะไรก็ดี ถ้ามีอะไรจะได้รักษาทันนะ อย่าเขินเลย

มะเร็งปากมดลูก ควรตรวจทุกปีนะ

อย่าว่าแต่มะเร็งเลย โรคอื่นๆ ที่เกิดบริเวณนั้น เอาจริงทั้งมีและไม่มีเพศสัมพันธ์อ่ะ

ควรสังเกตตัวเองดีๆ ดูอาการของตัวเองและจำให้ได้ ไม่ควรชะล่าใจ

สิ่งที่สำคัญเลยคือ อย่าคิดว่ามันปกติ

ทุกร่างกาย จะมีเงื่อนไขแตกต่างกันไป เราไม่ได้บอกว่า คนมีประจำเดือนลักษณะเหมือนเรา

จะมีโรคแบบเดียวกับเรา จะผิดปกติเหมือนกันกับเรา นี่คือสาเหตุที่ต้องมีผู้เชี่ยวชาญ

อย่ามัวแต่อ่านเอาจากอินเทอร์เน็ต อ่านให้มันเป็นความรู้เบื้องต้นได้

แต่อย่าไปจมกับข้อมูลพวกนั้น เพราะร่างกายทุกคนมันต่างกัน

มันคืออะไรที่ individual มากๆ แนวทางการรักษาดูแลก็ต้องต่างกัน

ฝากไว้ให้คีสสสสสสสสส